Categorie archief: gastvrijheid in het Rijksmuseum

Feestmaal van Cleopatra

Standaard

geschreven door Sander Barenbrug

Schilderij: Het feestmaal van Cleopatra
Geschilderd door:Gerard de Lairesse, c.a 1675

Het was erg lastig om in de verschillende werken in het Rijksmuseum een echt treffend voorbeeld van gastvrijheid te vinden. Toen ben ik meer gaan kijken naar de kleine details in de schilderijen en toen viel mij dit schilderij op.

Gérard_de_Lairesse_-_Cleopatra's_Banquet_-_WGA12388

Op het eerste oog lijkt dit schilderij niet veel te maken te hebben met gastvrijheid maar meer met de strijd tussen 2 personen. Bij mij roept het echter direct bepaalde gevoelens op omdat ik juist zoek naar de gastvrijheid in schilderijen. In dit schilderij gaat het erom wie het duurste banket kon geven maar in mijn ogen is het niet de prijs van eten maar juist de liefde waarmee het verzorgd word bepalend voor gastvrijheid. Het verzorgen van een banket is juist een geschikt moment om mensen samen te brengen en te laten genieten van het samenzijn onder het genot van eten en drinken. In het schilderij is ook duidelijk zichtbaar dat de personen aan tafel bediend worden en dit toont aan dat de schilder echt de welvaart van deze personen wilt uitdrukken. Gastvrijheid word in dit schilderij heel duidelijk gekoppeld aan de prijs van het banket en dat was misschien vroeger zo maar in mijn ogen is het tegenwoordig juist veel belangrijker dat mensen zich op hun gemak voelen en het idee hebben dat er moeite word gedaan.

Ik zie in dit schilderij dus juist het tegenovergestelde van wat een gastvrij banket voor mij zou zijn. Ik kan dus concluderen dat dit schilderij voor mij als geheel niet heel bijzonder is maar als ik specifiek op de gastvrijheid let en naar de kleine details kijk het toch wel een erg veelzeggend schilderij is.

De gastheer wordt onderworpen

Standaard

diepo negorogeschreven door Marjolein Schotman

 

De onderwerping van Diepo Negoro aan Luitenant-generaal baron De Kock

 

Op dit schilderij is een scene te zien waarbij Prins Diepo Negoro, een belangrijke Javaanse leider in de Java oorlog door Nederlanders gevangen wordt genomen(1825-1830). Zijn trouwe volgelingen liggen verslagen op het bordes.

Wat mij opviel aan dit schilderij was dat er eigenlijk een gebrek aan gastvrijheid was. Prins Diepo word de entree van zijn eigen huis geweigerd. Hij wordt uit zijn eigen huis verbannen en een tiental volgelingen met hem. De Nederlanders zijn daar, in dat verre land, te gast. Het lijkt vreemd dat zij dit zomaar kunnen maken in een land wat niet van hen is. Misschien was het indertijd veel normaler dat dit zomaar gebeurde.
Kijkend naar de noties over hospitality zien we dat de verplichtingen, obligations and duties vanuit Nederlanders perspectief terug komen. De plicht vanuit het leger gaat boven alles ook al weet men beter. Het zijn in dit schilderij slechte gastheren en zorgt juist voor een wig tussen de Javanen en de Nederlanders. Ze worden als het ware buitengesloten.

Gastvrijheid in het Rijksmuseum

Standaard

geschreven door Melissa van den Brink

Op woensdag 18 maart zijn we met een aantal expeditieleden naar het Rijksmuseum in Amsterdam geweest. Toevallig had ik net een interview gelezen met de directeur die vertelde dat hij meer wilde inspelen op de gastbeleving bij de heropening van het museum. Tijd om dat zelf eens te beoordelen.

Gastvrijheid in de entourage
De reis naar het museum was vrij goed. Amsterdam wil graag vanuit heel Nederland gemakkelijk te bereiken zijn en met de komst van de Hanzelijn is er ook een snelle verbinding van Zwolle naar Amsterdam. Het reizen met de tram ben ik wel gewend, maar kan lastig zijn. Gelukkig heeft het museum daarover goede informatie op de website. Amsterdam maakt veel en goede reclame vanaf centraal station tot het museumplein. Toerisme is iets waar goed op ingespeeld wordt door beide partijen.

Het Rijksmuseum heeft een mooi en open architectuur, passend bij de culturele en maatschappelijke functie van het museum. Aan de andere kant is het museum, net als de rest van Amsterdam ontzettend commercieel. Groot aanbod van horeca, souvenirs en extra toeslagen voor uitgebreidere exposities maken het commercieel en iets minder toegankelijk voor minderbedeelden. Ook voor studenten geldt geen aangepast tarief, jammer want het zal een goede doelgroep zijn voor het museum.

De medewerkers bij de kassa en ingang waren niet heel spontaan en vriendelijk, dit zorgde ervoor dat ik mij een beetje een nummertje voelde. Een leuke spontane glimlach doet hierbij heel veel. De tevredenheid van een bezoek wordt voornamelijk bepaald in de eerste en laatste 5 minuten. Echter waren er een gidsen die een tour deden door het museum en dat deden zij heel leuk en spontaan. Al met al kan de gastvrijheid van de medewerkers beter, maar of dit mogelijk is met zoveel (inter-)nationale bezoekers met verschillende verwachtingen is de vraag. Als het museum zich beter zal verdiepen in gastvrijheid kan dit een toegevoegde waarde hebben op de bedrijfsvoering. Als museum is het Rijksmuseum een echte aanrader.

Gastvrijheid in het Rijksmusem

Standaard

geschreven door Yannick Warmerdam

Gastvrijheid in het Rijksmuseum, dat zal ik beschrijven. Zowel in de gehele entourage van het museum, als in de schilderijen, beelden en andere kunstwerken. Ik heb gelet op het begrip gastvrijheid zoals ik dat meegekregen heb vanuit mijn opvoeding, het commerciële begrip en dus ook naar manieren waarop het begrip terugkomt in de kunst.

Allereerst, de aankomst bij het museum, het prachtige gebouw, je komt echt ergens aan. Ik was er al meermaals geweest, ook als kind, steeds zie je het gebouw van afstand liggen en ben je al meteen ‘impressed’. Buiten wordt duidelijk aangegeven waar iedereen heen moet. Heeft u een kaartje online aangeschaft? Neem dan deze rij. Moet u nog een kaartje kopen? Deze rij brengt u naar de kaartverkoop. Heeft u kaarten voor de reguliere tentoonstelling of heeft u kaarten voor de Late Rembrandt tentoonstelling? Overal is een onderscheid in, dit wordt duidelijk aangegeven en daardoor komt iedereen op de juiste plek terecht. Binnen in het museum wijst alles zich eigenlijk vanzelf, de toiletten staan duidelijk aangegeven met grote witte letters, net zoals de ingangen naar de kunst. Hier gingen wij doorheen.

Ik liep samen met Els de eerste zaal binnen en Els was erg enthousiast met haar potlood opvallende dingen aan het aanwijzen. Hierop kwam er een bewaker aan. Waar je vaak verwacht dat zo iemand boos werd, legde de man vriendelijk uit wat er kon gebeuren en vroeg hij haar hierop te letten. Hierna gebeurde dit nogmaals en wederom kwam de bewaker eraan, ook ditmaal bleef hij allervriendelijkst. Wat mij aan deze bewakers opviel, dat ze goed zichtbaar waren en dus makkelijk bereikbaar waren mocht je een vraag hebben.

Eten en drinken zijn de meeste gebruikte symbolen voor gastvrijheid in schilderijen, maar je ziet ook schilderijen waarop je een groep mensen samen ziet leven. Elkaar een slootje overhelpen bijvoorbeeld. Echter zit er in veel schilderijen een bepaalde nederigheid, knielen voor een koning op een gouden troon, of joelen voor iemand op een paard. Dat wijst op respect voor koningen en helden, maar voornamelijk zie je daarin het klasseverschil, wat in mijn ogen geen gastvrijheid is. Ik denk dat klasse en afkomst vroeger nóg veel belangrijker waren dan tegenwoordig, dat is denk ik een belangrijke reden dat je dat zo vaak ziet in de schilderijen. Aan de rechterkant van de Nachtwacht, hangt een redelijk groot schilderij, waar gegoede burgerij op te zien is, echter staat er, vrij onopvallend ook een donker meisje op. Een van de weinige donkere mensen die hier uitgebeeld worden. Vond ik opvallend, ik denk tekenend voor de denkwijze van toen. Wat een klassenverschillen.unnamed