MuZIEum: de intensiteit van zintuigen

Standaard

Marjolein, Twan en Els verwerken hun ervaringen in het MuZIEum: Marjolein: Het “Mu –ik-zie-niks-um”  Het MuZIEum leek me bij vooral een erg ongemakkelijk ervaring. In gedachten had ik al zes keer mijn knieën gestoten en de claustrofobische gevoelens kwamen al bovendrijven. Een uur lang in het stikdonker ronddwalen, ik zou het nooit vrijwillig doen. Maar, empatisch als ik ben, bedenk ik me dat blinden daar ook geen keuze in hebben dus ik mag niet zeuren. Wat me opviel is hoe snel je gewend raakt aan het donker. Het blijft natuurlijk geen pretje om niks te kunnen zien maar op de een of andere manier wennen je hersenen eraan. Ook vond ik het erg bizar om te zien hoe hulpeloos je bent als je niks ziet. Je moet ‘blind’ vertrouwen op degene die bij je is. In ons geval begeleider Johan die zelf vanaf zijn 12de blind is geworden door een noodlottig ongeval met een vergeten granaat in zijn achtertuin. De meest vanzelfsprekende handelingen blijken opeens een hele opgave zoals boodschappen doen. Want hoe weet je of je een blik bonen of een blik soep vast hebt? Vanzelfsprekend krijgen, door het gebrek aan één zintuig, de zintuigen die nog wel werken een extra dimensie. Je ruikt, hoort, voelt en proeft alles met de intensiteit van een bloedhond. Het eerste gevoel wat je krijgt als je het licht weer instapt is opluchting. Het tweede gevoel is duizelig. Alles lijkt opeens te fel en te scherp. Ik realiseer me hoe dankbaar je mag zijn dat je de wereld om je heen kunt zien. Op weg naar de trein, zoekend naar het juiste perron, vraag ik me af hoe een blinde dit zou doen en ik knipper nog een paar keer met mijn ogen. Een donkere wereld kleur geven, blinde mensen kunnen dat en ik vind het knap.

IMG_0069

Twan: Toen mijn gezichtsvermogen wegviel raakte ik compleet gedesoriënteerd. De gehele rondleiding was ik voornamelijk bezig om niet ergens tegen aan te lopen of overheen te struikelen. In de tussentijd leerden wij welke dagelijkse obstakels een slechtziende op vakantie kan tegenkomen. Ter illustratie: probeer maar eens de je eigen koffer van de bagageband af te halen bij een vliegveld. Dit heeft mij laten beseffen hoeveel handelingen ik eigenlijk normaal voor lief neem en heb ik meer respect gekregen voor deze handicap. Ik kan zeggen dat ik het een enorm leerzame dag vond en ben benieuwd naar de volgende fieldtrip.

Els: Ik leer vertrouwen op gevoel , gehoor en geur wanneer we door een huiskamer, park, supermarkt en café geleid worden. In al deze situaties leren we van onze gids trucjes om het leven als blinde te vergemakkelijken, interessant hoor! De ribbeltjes op de zijkanten van geld, het streepje op de vijf van elk toetsenbord, het getik van stoplichten… Na een vragenronde over het leven van Johan mag ik het licht weer zien, dat uurtje is voorbij gevlogen. Ik vond het een hele indrukwekkende ervaring, het koste zoveel energie om zoveel te moeten concentreren om andere zintuigen. Natuurlijk is mijn bewondering voor blinden na dit bezoek gegroeid, aan de andere kant heb ik ook geleerd ik mijn ogen soms te veel kan gebruiken. Het is bijna net zo belangrijk om eens meer gebruik te maken van de andere zintuigen, ook deze zintuigen laten een mooie wereld ‘zien’!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s