Ik wist niet dat je zo’n goede man was

Standaard

Afbeelding-75-480x264 kopieMurat Isik

Gastvrijheid is een eigenschap waaraan je goede mensen herkent. Dat lees je in Verloren Grond van Murat Isik, een episch familiegeschiedenis over een Armeense familie in Oost-Turkije. De vader van Mehmet is verhalenverteller en het dorp loopt uit om zijn betoverende verhalen te horen. Een van de verhalen die het meeste indruk maakt op Mehmet, gaat over Musey, een verhalenverteller die de doodzieke Koerdische Bey van Reso een verhaal moet vertellen dat in geen geval de woorden “oud” en “dood” mag bevatten. Als Musey na een verhalenmarathon van 9 uren toch faalt en iedereen begint te lachen van schrik, geeft de Bey bevel hem af te voeren en te martelen. Als de vorst hem terugvindt in de martelkamer, zegt hij grijnzend,

“vertel eens, heb je ooit een moeilijker moment gekend in je leven?”. Musey knippert een paar keer met zijn ogen alsof hij elk moment kan wegvallen en zegt dan met een zwakke stem. “Ja…ja Reso bey..dat heb ik.”

Reso kijkt hem vol ongeloof aan. “Wat? Wanneer dan?”

Musey slikt, neemt een grote hap lucht alsof hij zich op zijn laatste ademteug voorbereidt en zegt: “Toen ik eens…onverwacht…gasten kreeg…en niets in huis had…om hem aan te bieden.”

Verbluft kijkt Reso bey hem aan. Hij weet niet wat hij moet zeggen, wrijft vertwijfeld over zijn kop en zegt dan ontroerd: “Ach, Musey, ik wist niet dat je zo’n goede man was. Haal hem van de kazik. Snel!”

Maar het is te laat. Musey valt geluidloos op de grond. Zijn lichaam schokt nog een paar keer waarna hij sterft. (Murat Isik, Verloren Grond, 2013, p….)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s