Altijd op weg en nergens thuis

Standaard

Vandaag sprak ik met een 84-jarige dame die het secretariaat runt van de stichting VluchtelingenContact Hattem. Zij stopt er binnenkort mee, “op het hoogtepunt”. Ik kwam bij haar 3 boekjes kopen met verhalen van vluchtelingen die in Hattem zijn opgevangen in de laatste 25 jaar.  Het boekje opent met een gedicht met daarin de strofen: “Bij elke morgen die opnieuw verschijnt, geen vaderland geen moederhuis, altijd op weg en nergens thuis”. Abdul Salam uit Afghanistan schrijft over de mensen die hem opvingen in Hattem: “…zonder hen konden wij nergens naar toe gaan…Dankzij hun hulp leven wij gelukkig en succesvol in Hattem. Wij voelen ons thuis en hebben goede sociale contacten.”  En hij citeert de Perzische dichter Saad Shirazi: “Neem de weg van beminnelijke mensen. Neem de hand van vallende mensen, als je staat.”

De verhalen zijn ontroerend. De secretaris vertelt me dat de trauma’s vaak erger worden voor de mensen naarmate ze langer gesettled zijn. Nachtmerries, slapeloosheid, stress. Ze vertelt dat mensen vaak denken dat vluchtelingen “alles gratis krijgen”. Maar het geld wat ze bij aankomst van de gemeente krijgen, moet worden terugbetaald. Er zijn mensen die het redden, een baan vinden, hun beroep weer oppakken. Een kunstenaar is weer actief hier in Hattem. Een vrouw is gaan studeren en heeft nu een diploma politicologie. Vaak zijn de vluchtelingen mensen die het in het eigen land al wat beter hadden dan de rest, ze hadden de middelen om weg te komen. De meesten blijven in de uitdijende vluchtelingenkampen en redden het niet. Nederland hanteert een beleid waarbij het aantal uitgenodigde vluchtelingen is bepaald op 500 per jaar. In 2014 zijn er 250 “uitnodigingen” voor Syrische asielzoekers.

Hoe gastvrij is Nederland eigenlijk voor vluchtelingen? Een onderzoek uit juni 2012 van Maurice de Hond laat zien dat 70% van Nederlanders vindt dat Nederland minder gastvrij is geworden voor vluchtelingen.

Is dit werk eigenlijk het domein van vrijwilligers? Wie zijn deze gepassioneerde mensen die pas willen stoppen als ze al in de 80 zijn? Zouden studenten en afgestudeerden van de Hospitality Business School kunnen bijdragen aan de professionele kracht van deze organisaties, die immers ook gastvrijheid als “core business” hebben?

Interessante onderzoeksvragen. Eerst maar eens de feiten op een rijtje zien te krijgen. Stukje desk research! Tussen januari en oktober 2013 vroegen 11.538 mensen asiel aan in Nederland. Bij stichting Vluchtelingenwerk werken een paar honderd betaalde krachten en zo’n 7000 vrijwilligers. Zouden er kansen zijn voor de combinatie Hospitality Business en Stichting Vluchtelingenwerk? Kunnen we samen op Expeditie?

Vluchtelingenwerk heeft een heldere site met veel info en verhalen. En stuurt mij ook naar de stichting Humanity House, die studenten informeert over issues rondom vluchtelingen in haar museum + cultuurhuis– waarin we het verhaal zien van Actief Burgerschap en Wereldburgerschap. Deze issues sluiten dus aan bij het thema van Ruud Welten, Gobal Citizenship. Inhoudelijk zijn we aan elkaar verwant; wat kunnen we samen ondernemen?

 

http://www.vluchtelingencontact.nl

http://www.vluchtelingenwerk.nl

http://www.humanityhouse.nl

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s